Η απώτατη ξεφτίλα

16
0
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Προσπαθώντας να απαλύνει το κλίμα που είχε δημιουργηθεί από την αναφορά της στα παιδιά του Νίγηρα, έφτιαξε με επιδεξιότητα το πλουμιστό φουλάρι της και είπε πως το καλύτερο για την Ελλάδα θα ήταν να μιμηθεί την Λετονία και να εφαρμόσει τα μέτρα λιτότητας που έφεραν καραμπινάτη ύφεση 20%, ψαλίδισμα των μισθών στα 280 ευρώ, ανεργία 60%.   Αυτά είπε το παραδείσιο πτηνό και πήγε να φάει μπεκάτσες σαλμί.

Από την μεριά της δεν περιμένεις να κατέβει με πανό Vive la Grece σε φιλλεληνική διαδήλωση, άρα  τιμάει το μεροκάματό της το αφορολόγητο με το παραπάνω.
Το πρόβλημα είναι σε μας, όχι σε αυτήν, που αν δεν είχε βγεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τέτοια ποσοστά θα τρέχανε  τα συνεταιράκια της εξουσίας, ποιός θα υπερθεματίσει πρώτος γιά την ορθότητα και το επιβεβλημένο των παρατηρήσεων της σεβαστής προέδρου του IMF.

Εξωχοτάτη, όχι δεν θα την προσφωνούσαν, αυτό ειναι πνευματική ιδιοκτησία αλλουνού καραγκιόζη.

Είναι δυνατόν να επιλέξει αυτός ο λαός, την 17-06-12, αυτόν τον θίασο του παραλόγου που λέγεται ΠΑΝΔΟΚ, αυτούς που έκαναν όλες τις επιβεβλημένες ενέργειες από την θέση της εξουσίας, ωστε να  περάσει αυτή η πολιτική, χωρίς να την έχει ψηφίσει ο Λαός, χωρίς καν την ψήφο της Βουλής, που με μαθηματική ακρίβεια καταβαράθρωσε την, ήδη τρικλοποδιασμένη από την Ε.Ε., οικονομία, που  έβαλε σε πρώτη μοίρα τους πιστωτές και την εξυπηρέτηση των δανείων και σε τελευταία τις άμεσες και καθημερινές ανάγκες των ευπαθών ομάδων, όπως οι καρκινοπαθείς ή οι συνταξιούχοι; Εχει ακόμα περιθώρια αυτός ο Λαός να ακούει έναν συνταγματολόγο υπουργό κόματος που κυβέρνησε  μια τριακονταετία, να λέει ανερυθρίαστα, οτι γιά την έκρυθμη λειτουργία του ΕΟΠΥΥ, και τα κενά  ταμεία που άφησαν οι «μπαρμπέρηδες» του χρηματοπιστωτικού συστήματος, φταίει ένα κόμα που δεν έχει κυβερνήσει ποτέ την Ελλάδα;;;

Τόσα χρόνια εξουσιοδοτούσατε κάθε τέσσερα χρόνια τους πλέον δόλιους και ακατάλληλους να καθορίζουν  τις τύχες σας, δηλαδή να καταστρέφουν βήμα βήμα τις δομές του κράτους και της οικονομίας, είτε  οι ίδιοι, είτε με καλοδεχούμενες εξωτερικές παρεμβάσεις, παραδίδοντας τελικά την χώρα στην  υποτέλεια και στην δουλεία.

Τι κερδίζουν; Μα φυλάνε τον κώλο τους, να μην λογοδοτήσουν ποτέ γιά την μασαμπούκα του δημοσίου χρήματος, που έκαναν τράμπα με εκδουλεύσειες και διευκολύνσεις στην Ε.Ε. γιάντην βαθμιαία απαξίωση της εγχώριας αγροτικής και μεταποιητικής παραγωγής, ώστε να ευωδωθούν τα σχέδια του χρηματοπιστωτικού συστήματος ως προς την ποδηγέτηση των εργαζομένων και κατ’ αναλογίαν των λαών.Τί ενδοιασμούς μπορεί να έχει ο μέσος ψηφοφόρος με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Αν.Ελ, ανεξαρτήτως των επί μέρους διαφωνιών τους, όταν ειναι πλέον φανερό πως το υπερωκειάνιο Ε.Ε. βουλιάζει όλο και  πιό γρήγορα και όσο και αν ψηφίζαμε σαν φελλοί στο παρελθόν, δεν γλιτώνουμε τον πνιγμό;;

Τώρα πλασάρουν στον ψηφοφόρο τον υπέρτατο εχθρό: τον Τσίπρα τον τρομερό που θα τους πάρει τα  σπίτια θα τους γυρίσει στην εποχή των σπηλαίων και μάλιστα όχι στα ευρωπαϊκά, αλλά στα ιουρασσικά  σπήλαια. Ειναι δυνατόν να υπάρξει Έλληνας που αυτοπροσδιορίζει τον εαυτό του στον απλό λαό και όχι στην μπουρζουαζία ή στην υψηλή οικονομική διαπλοκή, που να φοβάται τον ΣΥΡΙΖΑ ή τον Τσίπρα;

Τι έχει αυτός ο Έλληνας να υπερασπιστεί; Την ετοιμόροπη χλίδα, την υπερδανεισμένη ευμάρεια, την επίπλαστη πολυτέλεια ή μιά νεόπλουτη ψωρουπερηφάνεια που πουλάει μούρη στον μανάβη της γειτονιάς, αλλά τα κάνει επάνω της μπροστά στον ευρωπαίο μπάτσο ή παράγοντα;

Ο ψηφοφόρος των κομάτων του Ευρωπαϊκού Καθωσπρεπισμού έχει παραδοθεί αμαχητί, χάριν μιάς  αόριστης παραμυθίας που αφορά την συνέχιση της υπερδανεισμένης καλοπέρασης και πιστεύει οτι αν  ψηφίσει αυτούς που δώσανε κώλο, θα φυλάξει τον δικό του. Αυτό έχει μικρή σχέση με την πραγματικότητα, τη στιγμή που η μεσαία τάξη είναι το πρώτο θύμα  της ποδηγέτησης Λαού και εργαζομένων μέσω του χρέους, ενώ το σχέδιο ολοκληρώνεται με την κοινωνίατων δύο τάξεων:των πολλών που απλώς επιβιώνουν, οι οποίοι γηράσκουν εργαζόμενοι και των λίγων   πλουσίων, οι οποίοι επιβιώνουν πλουσιοπάροχα, απομυζόντας τους προηγούμενους.

Έλληνα αστέ, μετά από τόση ξεφτίλα στην πολιτική ζωή του τόπου, θα είναι η απώτατη ξεφτίλα να  περιμένεις αλλαγή ή επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης από τους υπογράφοντες αυτήν.

Ο Μπαγασάκος γιά τα Αληθινά Ψέματα