Ψωροκώσταινα: «Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο Μεσολόγγι».

Αν και πολλοί θέλουν να μας πείσουν ότι δεν επρόκειτο για τίποτα περισσότερο από έναν απλό «συνωστισμό» στο λιμάνι, ένα χαμένο ντοκουμέντο ιστορικής αξίας από την καταστροφή της Σμύρνης αποκαθιστά τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση…

Στις 13 Ιουνίου του 323π.Χ. πεθαίνει ο Αλέξανδρος στα βάθη της Ασίας.Ο θάνατος του ανίκητου στρατηλάτη γεννάει στους υπόδουλους Αθηναίους την ελπίδα πάλι για ελευθερία. Αποστέλλοντας μήνυμα συσπείρωσης και στις άλλες ελληνικές πόλεις δημιούργησαν έναν αντιμακεδονικό συνασπισμό, στον οποίο όμως μόνον η μειοψηφία συνέτρεξε.Περιέργως σε αυτή την κρίσιμη καμπή για την ιστορία της δημοκρατίας, στρατηγός του εγχειρήματος ήταν ο Λεωσθένης, δηλαδή το σθένος του λαού.

Μετά το θάνατο του Ταρκόφσκι, με πρωτοβουλία της γυναίκας του Λαρίσα Ταρκόφσκαγια και με την επιμέλεια της Christiane Bertoncini, εκδόθηκαν τα προσωπικά του ημερολόγια σ’ ένα τόμο που φέρει τον γενικό τίτλο «Μαρτυρολόγιο». Από ένα σύνολο 16 τετραδίων ιδιοχείρων σημειώσεων επιλέχθηκαν χορταστικά αποσπάσματα που χρονολογούνται από το 1970 ως το 1986, όπου και πέθανε. Όταν εκδόθηκαν έφεραν θύελλα ερμηνειών και τοποθετήσεων, γιατί όταν μιλάμε για τον Ταρκόφσκι όλα γίνονται πολύπλοκα, συνωμοσιολογικά, μυστηριώδη. Δεν είναι μόνο το καλλιτεχνικό υλικό που άφησε παρακαταθήκη και που, έτσι κι αλλιώς, πυροδοτεί αντιπαραθέσεις και αποκρυπτογραφικές διαθέσεις, είναι το σύνολο μιας ολόκληρης ζωής που στηρίχτηκε σε ανελέητες συγκρούσεις διεκδικώντας το αδιαπραγμάτευτο και το ανόθευτο και που μοιραία πήρε θρυλικές διαστάσεις.

Στον κορυφαίο Έλληνα μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη και στην Ελληνίδα αντιδήμαρχο και αναπληρώτρια κυβερνήτη του δήμου και του ομόσπονδου κρατιδίου της Βιέννης, Μαρία Βασιλάκου, για τη συμβολή τους στην ιδέα και στο όραμα ενός ανοικτού κόσμου και μιας ανοικτής κοινωνίας, απονέμεται το φετινό Βραβείο "Πολίτης του κόσμου", της ομώνυμης αυστριακής οργάνωσης. Στο πλαίσιο μεγάλης εκδήλωσης στις αίθουσες του δημαρχείου της αυστριακής πόλης Τραισκίρχεν, νότια της Βιέννης, που θεωρείται συνώνυμο του ασύλου εξαιτίας του εκεί ιστορικού κέντρου υποδοχής προσφύγων, τα Βραβεία επιδόθηκαν στη Μαρία Βασιλάκου και σε εκπρόσωπο του απουσιάζοντα για λόγους υγείας Μίκη Θεοδωράκη, παρουσία πολλών εκπροσώπων της δημόσιας ζωής της Αυστρίας.

Ήταν Οκτώβρης του ΄55. Ένας Μυκονιάτης, ο καπετάν Αντώνης ο Χαριτόπουλος, είδε για πρώτη φορά στη ζωή του πελεκάνο. Κολυμπούσε το έρμο μισοπεθαμένο. Ήταν ένα μεγαλόσχημο πουλί, που θες από ζαλάδα, θες από τύχη, βρέθηκε στις δικές μας θάλασσες. Γιατί, όσο έχω ακουστά, πελεκάνοι σαν κι αυτό της Μυκόνου, δεν ευδοκιμούν στα μέρη μας. Περνάνε από άλλους αέρινους δρόμους, όταν δυο φορές το χρόνο μεταναστεύουν στις ζεστές και δροσερές λίμνες. Ας ξαναφέρουμε όμως το νου μας στην ιστορία του καπετάν Αντώνη.

Η «θεία Λένα» με τα κυματιστά μαλλιά και τα γαλανά μάτια πήρε στη συντροφιά της τα Ελληνόπουλα στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, για να τα αφήσει, ενηλίκους πια, το 1971.Αρχισε να συνεργάζεται με τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών το 1936. Την "Ωρα του παιδιού" την ανέλαβε έξι χρόνια αργότερα και από τότε δεν σταμάτησε να δημιουργεί νέες εκπομπές για κάθε ηλικία, από τη νηπιακή ως και την εφηβική». Εξαιρετική ηθοποιός στο «Θέατρο Τέχνης» του Σπύρου Μελά και στον θίασο Βεάκη η Αντιγόνη Μεταξά - Κροντηρά ιδρύει προπολεμικά τον πρώτο μόνιμο παιδικό θεατρικό οργανισμό που «λειτούργησε αδιάλειπτα ως την Κατοχή», ενώ το ταλέντο της διοχετεύεται μετά τον πόλεμο και στη συγγραφή βιβλίων για παιδιά, σε εκθέσεις και σε διαγωνισμούς.

Ελληνοαμερικανός,ο Δημήτριος , ένας κοντός έφηβος που ζούσε στην 183 οδό ,στη Νέα Υόρκη τα τέλη της δεκαετίας του 1960,ήταν κατ ουσία ο πρώτος έφηβος που σκέφτηκε να ζωγραφίσει με ανεξίτηλο μαρκαδόρο,πάνω στην περιουσία κάποιου άλλου.Δεν θεωρούσε ποτέ τον εαυτό του καλλιτέχνη  ,άφησε ζωγραφισμένα το όνομά του και το όνομα του δρόμου όπου έμενε (183 str.) , σε  εκατοντάδες ίσως και σε χιλιάδες επιφάνειες τοίχων, σε 5 περιοχές της Νέας Υόρκης.Η μικρή του καριέρα τελείωσε έπειτα από 2 χρόνια,όταν παράτησε τον μαγικό μαρκαδόρο του και πήγε στο κολλέγιο.

Φρέντι Μέρκιουρι (Freddie Mercury, 5 Σεπτεμβρίου 1946 - 24 Νοεμβρίου 1991)
Πραγματικό όνομα Farrokh Bulsara.

Ο Μέρκιουρι γεννήθηκε ως Φαρόκ Μπουλσάρα (Farrokh Bulsara) στη Ζανζιβάρη, ένα αφρικανικό νησί που τότε ήταν βρετανική αποικία και σήμερα μέρος της Τανζανίας. Οι γονείς του, Bomi και Jer Bulsara, ήταν παρσί με καταγωγή από την Ινδία. Η οικογένεια είχε μεταναστεύσει στη Ζανζιβάρη για να μπορέσει να συνεχίσει ο πατέρας του την εργασία του στο βρετανικό αποικιακό γραφείο. Ο Μέρκιουρι είχε μια νεώτερη αδελφή, την Kashmira.

Αληθινά - Ψέματα.... Δύο αντίθετες λέξεις που μπερδεύουν να ακούγονται δίπλα-δίπλα....

Ολο το σημερινό κοινωνικό σύστημα με τα παρακλάδια του (media , τηλεόραση,θρησκεία,θεσμοί, Ινστιτούτα κλπ) μας "έχει θολώσει τα νερά" με τα πανίσχυρα μέσα του, ώστε τελικά , εμείς όλοι, σαν θεατές και αποδέκτες "της πληροφορίας" πολλές φορές να δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε τι είναι Αληθινό και τι είναι Ψέμα....

Aλλο ενα ενδιαφέρον άρθρο φιλοξενούμε σήμερα , απο τον Παναγιωτη Τραιανό του ιστολόγιο Υδροχόος. Σε τέτοιες δύσκολες εποχές για την χώρα μας , είναι απίστευτο το είδος των ειδήσεων που εμφανίζονται για να συσπειρώσουν το απαισιόδοξο και υποτιθέμενο “ταπεινωμένο” Ελληνικό Πνεύμα.Κάποτε στις πρώτες ειδήσεις είχαμε τον αγώνα μας να κατιχυρωθεί η εμπορική ονομασία της Φέτας και να μην μας την “κλέψουν” οι Δανοί. Σήμερα που δεν έχουμε λεφτά ούτε φέτα να αγοράσουμε (εστω και αν τελικά εμπορικά κατοχυρώθηκε ως ελληνικό προιόν) αλλά ούτε να πάμε τα παιδιά μας να δούνε καραγκιόζη, ας διαβάσουμε την παρακάτω άποψη που περιγράφει την νέα μας Εθνική απώλεια, αυτή του Καραγκιόζη…..Οπότε εδω στην ενότητα ιστορικά πρόσωπα θα φιλοξενήσουμε αυτό το άρθρο που αναφέρεται στον παλιό γνώριμο αγαπημένο καραγκιόζη...

Οκτώβριος 2011.

Γεννήθηκε το 1937 και πέθανε το 2008 στην Αμερική.Ενας απο τους μεγαλύτερους κωμικούς σκηνής (stand up comedian) o George Denis Patrick Carlin κέρδισε 5 βραβεία Grammy αφού εκτός απο κωμικός, ηταν συγγραφέας και κριτικός. Γνωστός έγινε απο το μαύρο χιούμορ και απο τις ιδιαίτερες απόψεις του περί πολιτικής.Ας τον γνωρίσουμε μέσα απο την αποψη του περί γηρατειών.