Η σουλουπωμένη αριστερά

Η σουλουπωμένη αριστερά

26
0
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

«Σουλουπώσου παιδάκι μου, πώς βγαίνεις έτσι έξω» μου έλεγε η μάνα μου, μέχρι και τις τελευταίες της μέρες. Δεν συμφωνούσε με καμμία μου επιλογή. Ούτε με τον ενδυματολογικό μου κώδικα, ούτε με τον κοινωνικό, ούτε φυσικά με την πολιτική μου διαδρομή.

 

(Απάντηση στο αρθρο του Ξενοφώντα Α. Μπρουντζάκη «Η βία, η μαμή και ο φετιχισμός» που δημοσιεύτηκε την 24/01/13)

Γιά εκείνην η κοινωνία ήταν μιά ευπρεπής διαβίωση της ταξικής της περιχαράκωσης. Ενας μίζερος καθωσπρεπεισμός που καμουφλάριζε επιδέξια την στεναχώρια της γιά το ότι δεν ήταν πιό «ευκατάστατη» από μερικές άσπονδες φίλες της. Οι οποίες βέβαια με την σειρά τους επεδείκνυαν έναν εξ’ ίσου μίζερο καθωσπρεπεισμό, καμουφλάροντας επιδέξια την στεναχώρια τους γιά το ότι δεν ήταν πιό «ευκατάστατες» από άλλες άσπονδες φίλες τους. Και ούτω καθ’ εξής.

γράφει Ο Μπαγασάκος γιά τα Αληθινά Ψέματα

«Ανάμεσα στην επανάσταση ή τη μεταρ-­ρύθμιση, η Αριστερά στο σύνολό της δεν μοιάζει να έχει μια ξεκάθαρη θέση στο θέμα της βίας».

Με αυτήν την φράση ξεκινά το άρθρο του Ξενοφώντα Α. Μπρουντζάκη με τίτλο  «Η βία, η μαμή και ο φετιχισμός». Και συνεχίζει ασκώντας κριτική στους «Αγανακτισμένους», στον ΣΥΡΙΖΑ, στον Τσίπρα, στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στο ΚΚΕ και στην Λιάνα Κανέλλη. Η κριτική του επικεντρώνεται σε πράξεις «τραμπουκισμού, γιαουρτωμάτων και επιθέσεις χειροδικίας εναντίον ενοχοποιημένων πολιτικών αντιπάλων», αλλά και σε δηλώσεις του Τσίπρα που ερμηνεύει την γενεσιουργό αιτία της βίας που εξαπολύθηκε από συγκεντρωμένους πολίτες (Αγανακτισμένους), απουσία των κομάτων. Κριτικάρει την Κανέλλη, ευθυγραμιζόμενος με τον Μαϊλη και την Αλέκα, γιά την αριστερίστικη ατάκα «η βία είναι η μαμή της Ιστορίας». Κριτικάρει το ΚΚΕ γιά το «είμαστε αντίθετοι με το Σύνταγμα» του Μαϊλη. Δηλαδή αυτός που ζητάει αναθεώρηση του Συντάγματος τί λέει, οτι συμφωνεί απολύτως με το Σύνταγμα; Κριτικάρει τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ γιά την προσέγγιση «σε κάθε περί-­πτωση, ο φετιχισμός της “μη βίας” είναι χίλιες δυο φορές πιο επικίνδυνος,
αφού επαναφέρει με ύπου­-λο και δήθεν πρωτοποριακό τρόπο τις παλιές, πεθα­-μένες και σάπιες λογικές της σοσιαλδημοκρατίας που τόσο πολέμησαν οι Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν (αλλά και ο Μπακούνιν) πριν από 200 χρόνια!».

Με λίγα λόγια ο Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης νουθετεί προς την κατεύθυνση μιάς «Σουλουπωμένης Αριστεράς». Νουθετεί προς την κατεύθυνση μιας αρεστής από το υπάρχον πολιτικό σύστημα Αριστεράς, που υφίσταται ως πολιτική οντότητα, ικανή να αναλάβει  τα ηνία της εξουσίας, εφ’ όσον οργανώνει την αντίδρασή της στο υπάρχον πολιτικό σύστημα σύμφωνα με τον Μαξ Βέμπερ που «λέει ότι στις κοινωνίες της νεωτερικότητας το κρά­-τος έχει το μονοπώλιο της βίας. Απέναντι σε αυτή τη βία οι πολίτες απαντούν με ειρηνικές διαδηλώ-­σεις, απεργίες, κινητοποιήσεις, κατά βάση όμως με την ψήφο τους». Η κριτική αυτή προς την ανοδικής πορείας Αριστερά εξαντλείται σε δυό αναφορές στον Μάρξ και στον Μαξ Βέμπερ, και συμπεριλαμβάνει τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΚΚΕ μόνο και μόνο γιά να μην εκληφθεί ως μονόπλευρη.
Το ερώτημα που αντιπαραθέτω στο σαβουάρ βίβρ των τρόπων αντίδρασης των πολιτών ενάντια στο πολιτικό σύστημα που τους καταδυναστεύει είναι το εξής: Πως μπορούν να αντιδράσουν πολίτες που περνούν μέσα από το Ζάππειο για να φτάσουν στο Σύνταγμα όπου θα διαδηλώσουν όταν δέχονται επίθεση της ομάδας ΔΕΛΤΑ, δέκα παπάκια με κρανοφόρους ματατζήδες που κινούνται μία ώρα μέσα στο Ζάππειο, εξαπολύοντας χειροβομβίδες κρότου λάμψης σε όποιον πολίτη κινείται ή κάθεται στα παγκάκια, με προφανή στόχο να κατατρομοκρατήσουν και να αποθαρρύνουν την προσέλευση στό Σύνταγμα; (Δεν γλύτωσε ούτε η «Μικρή Βουλή» των ηλικιωμένων).

Πώς μπορούν να αντιδράσουν οι διαδηλωτές την 12/02/12 στις 18:45, όταν απρόκλητα, υπογραμμίζω, απρόκλητα, αιφνιδιαστικά και συγχρονισμένα, όλες οι διμοιρίες ΜΑΤ εξαπέλυσαν χημικά κατά επτακοσίων χιλιάδων διαδηλωτών, προφανώς γιά να διαλύσουν μία δυσάρεστη γιά την κυβέρνηση διαμαρτυρία;

Πως μπορούν να αντιδράσουν οι πολίτες όταν βλέπουν νεαρούς, ντυμένους και κουρεμένους σύμφωνα με την αισθητική των εξωκοινοβουλευτικών νεολαϊστικων κινημάτων, καθισμένους σε σκαλάκια δίπλα σε μία διμοιρία ΜΑΤ, να φοράνε κουκούλες και να διαχέονται μέσα στο πλήθος, ενώ μετά από λίγο ξεσπούν επισόδεια;

Σαφώς και είμαι κατά της βίας. Σαφώς και πιστεύω στην ειρηνική κινητοποίηση και διαμαρτυρία. Σαφώς και πιστεύω οτι η θέση του Μάρξ είναι γιά την εποχή του ορθή «όταν μιλά για ταξική βία την αποδίδει σε τάξεις που αριθμούν εκατομμύ­-ρια ανθρώπων και όχι σε άτομα ή γκρουπούσκουλα. Τη βία αυτή την καταδίκαζε σαν προβοκατόρικη και υποκινουμένη από σκοτεινούς κύκλους, εχθρικούς προς την εργατική τάξη». Όταν όμως αυτή η πολυάνθρωπη διαμαρτυρία δεν μπορεί να συγκροτηθεί, αντιπαρατιθέμενων απέναντί της σιδερόφρακτων μηχανισμών καταστολής, οπλισμένων εκτός των άλλων με ασφυξιογόνα χημικά, τότε τι πρέπει να κάνει η κοινωνία, να υποκύψει στη μοίρα της και να δεχθεί τα ανοσιουργήματα των πολιτικών επί δεκαετίες, που επέτρεψαν  την επίθεση του χρηματοπιστωτικού συστήματος στο πειραματόζωο που λέγεται Ελλάδα;

Πιό ενοχλητικό γιά μένα είναι η χειραγώγηση που επιχειρείται από την παρούσα κυβέρνηση, να εμφανιστεί σάν εθνοσωτήρια, μέσω των ΜΜΕ που ελέγχει και η αναφανδόν υπαναχώρηση από τις προεκλογικές δεσμεύσεις κάθε κόματος που αλλοιώνει την εντολή και αντιπροσώπευση του Λαού. Ακόμα πιό ενοχλητικό είναι, γιά μένα και γιά όσους προσβλέπουν σε μία ενδεχόμενη κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, μήπως και απαλλαγούμε από τους εγκάθετους, ιδιοτελείς, και τιποτένιους πολιτικούς, το γεγονός οτι εκεί που τρέμει το φυλλοκάρδι μας, μήπως και ο ΣΥΡΙΖΑ υπαναχωρήσει πέραν έστω των θέσεων που προεκλογικά διατυμπάνιζε ο Σαμαράς, εκεί ακριβώς σκιαγραφείται από την συμπολίτευση με τα πιό μελανά χρώματα, σαν τα σοβιέτ που θα σου αρπάξουν το σπίτι και θα σε βάλουν να πληρώνεις νοίκι για να το κατοικείς, την στιγμή που αυτό δρομολογήθηκε ήδη με τις ευλογίες του γίγαντα της νομικής επιστήμης και την ανοχή έστω του κυρ Φώτη, κατ εντολήν της χρηματοπιστωτικής δικτατορίας.

Η «Σουλουπωμένη Αριστερά» (χαϊδευτικά ΣΟΥΛΑΡ) του κυρ Φώτη δεν έχει δυστυχώς καμία άλλη χρησιμότητα στην τρικοματική κυβέρνηση παρά να εξωραϊζει την εικόνα της ανάλγητης εξουσίας που καλύπτει τους εγχώριους καταχραστές του δημόσιου και εθνικού πλούτου, οι οποίοι συνεχίζουν μέχρι σήμερα να τον σφετερίζονται. Πότε άραγε θα στυλώσει τα πόδια στον «κραταιό τεχνοκράτη» ΥΠΟΙΚ, πρώην υπάλληλο της GOLDMAN SACHS, μη ψηφίζοντας ένα νέο μέτρο καρατόμησης των αδυνάτων π.χ. της φορολόγησης των ανέργων, να δούμε αν και κατά πόσο θα σφίξουν οι κώλοι;
Ξενοφώντα μήπως είσαι με τον κυρ Φώτη και δεν το ξέρεις;

Διάβασε, αν το επιθυμείς φυσικά, παλαιότερες αναρτήσεις μου που έχουν σχέση με το άρθρο σου:
Η ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ
Η χειραγώγηση της κοινωνίας από το νερό του Καματερού μέχρι την Monsanto
Η Αριστερά γηράσκει αεί διασπώμενη

Ο Μπαγασάκος δηλώνει πως τα ουσιαστικά και τα επίθετα με παύλα προέρχονται από το πρωτότυπο κείμενο του Ξ.Α. Μπρουντζάκη

Ο Μπαγασάκος γιά τα Αληθινά Ψέματα