Ο ανελέητος πόλεμος ενάντια στο Κοινωνικό Αγαθό

Ο ανελέητος πόλεμος ενάντια στο Κοινωνικό Αγαθό

23
0
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Οι τεχνοκράτες – οικονομικοί δολοφόνοι που διορίσθηκαν από τους δανειστές στίς καίριες θέσεις που «παράγουν» οικονομική εξαθλίωση της καθημερινότητας, έχουν το ίδιο ύφος.

γράφει ο Μπαγασάκος γιά τα Αληθινά Ψέματα

Είτε κάνουν μιά «ξεπέτα» στους δημοσιογράφους που ξεροσταλιάζουν έξω από το Μαξίμου, είτε διαψεύδουν ακριβώς αυτό που θέλουν να ανακοινώσουν. Βλέπεις τον Στουρνάρα στον ένα παπαγάλο και είσαι σίγουρος ότι αυτό που είπε βγήκε από τα χείλη του Βρούτση σε άλλον παπαγάλο. Βλέπεις τον Θεοχάρη Θεοχάρη να ανακοινώνει οτι όσοι χρωστούν πάνω από τρεις χιλιάδες Ευρώ θα ανασκολοπίζονται σε κυλιόμενο ιμάντα souvla assembly line  και εισαι σίγουρος οτι είδες τον Χατζηδάκη να ανακοινώνει οτι είναι λάθος να διαφέρει η τιμή του γιαουρτιού σε πήλινο κεσέ από την τιμή σε πλαστικό κεσέ. Το μόνο που διαφοροποιεί την εικόνα, είναι οι αποχρώσεις του πτερώματος και η δεξιότητα του παπαγάλου να κάνει μιά απάντηση γιά να του δώσουν μιά απάντηση.
Η επέλαση κατά της κοινωνίας είναι γεγονός. Οι οποιεσδήποτε υπεκφυγές είναι έωλες και παραπειστικές. Η συνολική εικόνα της παρούσας διακυβέρνησης που εξαθλιώνει οικονομικά τους πολίτες και την χώρα και καταστρατηγεί όλα τα άρθρα του Συντάγματος
γιά την κοινωνική μέριμνα, υγεία και ευημερία του Ελληνικού Λαού, παραπέμπει σε απολυταρχικό καθεστώς τσαουσεσκικού τύπου.

Όπως ο με συνοπτικές διαδικασίες εκτελεσθείς Τσαουσέσκου παρέδωσε την χώρα του να μην χρωστάει ούτε ένα δολάριο, πλην όμως λιμοκτονούσα και σπαρασσόμενη έτσι και οι εγχώριοι «σωτήρες», που ανέλαβαν να μας σώσουν από τα αποτελέσματα της δικής τους διακυβέρνησης, αυτοεγκλωβίστηκαν στην παγίδα των ισχυρών της λεόντιου εταιρείας, στην οποία αφελώς και οι ίδιοι πίστευανοτι θα ήταν ισότιμοι εταίροι στην διακυβέρνηση. Η διατεταγμένη αποβιομηχάνιση, η επιδοτούμενη αγρανάπαυση μαζί με την αποθέωση του lifestyle και των γιγαντιαίων εισαγωγών από τις χώρες του ευρωπαϊκού βορρά, αποτέλεσαν την εικονική υπερδανεισμένη ευμάρεια, που δεν αντισταθμίστηκε από τα έσοδα του Τουρισμού, αφού η ισοτιμία του ευρώ αβαντάρισε πιό φθηνούς προορισμούς.
Ο αυτοεγκλωβισμός της χώρας μας στην ζώνη του ευρώ, μας αφαιρεί το δικαίωμα να υποτιμήσουμε το νόμισμα, άρα να δημιουργήσουμε ανάπτυξη και επενδύσεις, ενώ μας αναγκάζει να υποκύπτουμε στις απαιτήσεις των «δανειστών», κοινών εκβιαστών, οι οποίοι
αφού μας καταβαράθρωσαν, μας δανείζουν γιά να επιβιώσουμε, αποβλέποντας βέβαια σε μία ολική χρεοκοπία, γιά να σφετερισθούν τις επίγειες, υπόγειες, θαλάσσιες και υποθαλάσσιες πλουτοπαραγωγικές πηγές μας.
Ο διαστροφικός αυτός σχεδιασμός, προερχόμενος από οικονομικούς εγκεφάλους, που πιστεύουν εις έναν θεό, τον αμοραλισμό, περιλαμβάνει τον ευρωπαϊκό νότο, αρχής γενομένης από την Ελλάδα, η οποία υποχρεώθηκε μέσω της τριμερούς κυβέρνησης
Κουϊσλινγκ να σφίξει την οικονομική θηλειά γύρω από την ζωή του μέσου Έλληνα πολίτη. Γέννημα θρέμμα της νεοφιλελεύθερης απανθρωπιάς ο σχεδιασμός αυτός, επιβάλει, εκτός των μισθολογικών και συνταξιοδοτικών, τέτοιες περικοπές των δαπανών που
εξυπηρετούν αυτό το περιορισμένο, που ευφυολογηματικά ονομάζαμε «κοινωνικό κράτος», με αδιανόητες γιά τον απλό πολίτη συνέπειες, όπως ο θάνατος από αναθυμιάσεις μαγκαλιού δύο φοιτητών και η σοβαρή κατάσταση τριών άλλων.
Ο απηνής διωγμός των γερόντων και των ανήμπορων σκιαγραφείται παραστατικά στό μήνυμα που αντάλλαξε ο Γαρύφαλος Κρανιδιώτης γιά τον υπέργηρο που επικαλέστηκε ένας άλλος χρήστης του κοινωνικού δικτύου που εκφράζεται και ελεεινολογεί ο «Φαήλος»
(ή Φαύλος χωρίς διαλυτικά). Φαήλο, πές μας τι πίνεις και τιτιβίζεις έτσι ευχάριστα!
Το γραφείο του Στουρνάρα βρίσκεται μονίμως στους 25 βαθμούς Κελσίου και οι γονείς του κάνουν κανονικά τις εξετάσεις τους σε ιδιωτικές κλινικές. Σχολεία σε όλη την επικράτεια της Ελλάδας θερμαίνονται ελλιπώς, νοσοκομεία θυμίζουν μέρες πολέμου
και στις εφορίες ο κόσμος κάνει ουρές γιά να βγάλει άκρη με τα τροϊκανά χαράτσια. Οι αναξιοπαθούντες αυξάνονται και πληθύνονται, ενώ οι λίστες λαγκάρντ με τους προνομιούχους παρεδόθησαν στην βάσανο του ελέγχου και του προσδιορισμού της
οφειλής από τους αρμόδιους υπαλλήλους του ΥΠΟΙΚ μόλις και ο τελευταίος ημέτερος της οικονομικής ελίτ «μακιγιάρισε» τους λογαριασμούς του έτσι ώστε να προκύπτει η μικρότερη δυνατή «ζημία» γιά τους ελεγχόμενους. Οι ανόητοι και αβλαβείς γιά την
τριμερή his masters voice κυβέρνηση δήμαρχοι πάνε φυλακή με βαριές ποινές και καμπαρντίνα φερετζέ των χειροπέδων, γιά να αποδοθούν αθώοι στο Εφετείο, βαρυνόμενοι με ποινή που έχει ανασταλτικό χαρακτήρα και το ποσό της υπεξαίρεσης να βαρύνει
τον Ελληνικό Λαό.
Οι τιμές των προϊόντων πρώτης ανάγκης συνεχίζουν να καθορίζονται από τους καρτελοεπιχειρηματίες βιομήχανους και εισαγωγείς, ανεξάρτητα από την δραστική μείωση του κόστους παραγωγής λόγω της κατάρρευσης των μισθών. Το κοινωνικό αγαθό της ενημέρωσης έχει εξευτελιστεί, αποσιωπούμενων επιμελώς των ενοχλητικών ειδήσεων και γεγονότων, διαστρεβλούμενων άλλων γεγονότων που δεν γίνεται να αποσιωπηθούν με αποτέλεσμα την δόλια και παραπειστική χειραγώγηση του Ελληνικού Λαού.
Ο σχεδιασμός αυτός δεν αφορά βέβαια μόνο τον ελληνικό πληθυσμό, επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια του παγκόσμιου πληθυσμού και συμπεριλαμβάνει τηρουμένων των αναλογιών και «περιούσιους» λαούς, όπως ο γερμανικός, ο αμερικάνικος, ή ο γαλικός λαός.
Η τετράωρη εργασία με αντίστοιχη ασφάλιση και χωρίς εργασιακά δικαιώματα είναι πλέον ο κανόνας γιά την πρόσληψη ενός νέου, που την αποδέχεται υπό το κράτος του φόβου της ανεργίας και της εξαθλίωσης.
Ποιά συγκυρία θα ήταν προσφορότερη, την στιγμή που το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής συντελείται στην Κίνα και Ινδία και η ανεργία χτυπάει κάθε δεύτερο ευρωπαϊκό σπίτι, γιά να κατεδαφιστούν τα εργασιακά δικαιώματα, κεκτημένα με αγώνες και
αίμα, ενώ η ισχύς των οικονομικών ελίτ αυξάνεται με γεωμετρική επιτάχυνση;
Ποιά συγκυρία θα ήταν προσφορότερη γιά την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και την παράδοση όλων των κοινωνικών υπηρεσιών στους επιχειρηματίες, οι οποίοι είναι οι πιό ένθερμοι οπαδοί του «εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν»;
Ποιά συγκυρία θα ήταν προσφορότερη γιά τον εγκλωβισμό της κοινωνίας στην θατσερική αντίληψη οτι το σύστημα μετά από λίγο αυτορρυθμίζεται και αποδίδει στην κοινωνία αυτά που πρέπει να της αποδοθούν;

Αυτή η συγκυρία εχει κηρύξει έναν ανελέητο πόλεμο στο κοινωνικό αγαθό.
Το κοινωνικό αγαθό ειναι προϊόν της κοινωνίας.
Της ανήκει.
Ας προσπαθήσει να το επανοικειοποιηθεί.

Ο Μπαγασάκος γιά τα Αληθινά Ψέματα